De vraag of zij zo moe is van het pezen gaat ver aan de fatsoensnormen voorbij, zo’n honderdvijftig jaar ver weg van mij beroept zij zich op zwijgrechten in dezen
Maar er zijn eerder lichtjaren te vrezen tussen de twee hier op het schilderij, hij heeft de dood voor ogen terwijl zij zichzelf vergeefs met drank zit te genezen
Haar denken draait in cirkels om het glas, het kosmische scharnierpunt van haar leven zolang het maar gevuld is met absint
Die groene fee komt dagelijks van pas bij elke nieuwe poging om te zweven totdat zij na een crash de bodem vindt
Zijn vader was een clown in Circus Renz, die tragisch om het leven was gekomen. Hij miste hem als clown, als pa, als mens, dus schrapte hij zijn vele toekomstdromen
en bracht zijn eigen ode aan het vak: hij werd zelf clown en nam zijn vaders spullen. Daarna hees hij zich in zo’n pipopak. Het bleken grote schoenen om te vullen.
Om fit te worden in het komend jaar: op tijd naar bed, niet drinken, meer bewegen Dat komt nu vast en zeker voor elkaar Geen mens ter wereld houdt dat ditmaal tegen
‘Op tijd naar bed, niet drinken, meer bewegen?’ mijn wederhelft kijkt mij wat smalend aan: ‘Geen mens ter wereld houdt dat ditmaal tegen? Dan moet je eerst jezelf nog maar verslaan’
Mijn wederhelft kijkt mij wat smalend aan Zij kan een schamper lachje niet bedwingen: ‘Dan moet je eerst jezelf nog maar verslaan Je acht jezelf in staat tot zulke dingen?’
Zij kan een schamper lachje niet bedwingen: ‘Dat komt nu vast en zeker voor elkaar? Je acht jezelf in staat tot zulke dingen om fit te worden in het komend jaar?’
De lucht van geitenstallen is geen feest Een tante van me had een woeste bok Een agressief en smerig ruftend beest En als ik er een keertje was geweest Stonk ik nog dagen later naar dat hok
De geitenhouderij, opnieuw amok Vermeerdert als bacteriënverwekker De kans op longontsteking, wat a fok Maar waar ik nog het allermeest van schrok Is hoofdgeit Wiersma en haar dom gemekker
Moge zoWaar ‘ t kersVerse Jaar fIJn en Van MarsepeIn zIJn
Met bovenstaande huisvlijt sluit de redacteur van dienst zich aan bij de dichter. Ook is dit bedoeld als uitleg voor hen die onbekend zijn met het chronogram.
'fijn schat, dat ik je auto even mag een broodje, want mijn maag begint te knagen' maar op de volle parking gaat het dagen dit is de eerste vuurwerkverkoopdag
ik pak mijn lunch en hoor al wangedrag de alfamannen die elkaar belagen in strijd om wie de jachttrofee zal dragen de grootste apenrots die ik ooit zag
je krijgt hier bij de Kaufland in de stad doorlopend van ons buurland volkstheater elk weekend met de hele bups op pad
ik ben een nieuw soort vreemdelingenhater de Hollander in mij krijgt steeds een kater ik heb het emigreren onderschat
2
de Kaufland is bezaaid met onze buren reclames klinken in hun eigen taal de meeste kassa’s zijn weer onbemand
ik kom natuurlijk uit hetzelfde land al zou ik nooit twee volle karren sturen en maak ik zeker niet zo’n hels kabaal
geen snelle kassa’s in dit filiaal er ligt een ware storthoop op de band mijn eigen boodschap kan een tijdje duren
de bodem van hun fles rosé laat los de inhoud dreigt de kassa in te lopen
het startschot om mijn mouwen op te stropen het Hollands stel doet niks, niet thuis, geen blos
'Dag meter, bij dit jaarbegin zijn al mijn mooiste wensen klaar voor weer een prachtig, zonnig jaar. Ik schep er nu al vreugde in!
Studeren zonder tegenzin, de afwas doen, geloof me maar: voortaan is niets me nog te zwaar opdat ik uw vertrouwen win.'
Die woorden zijn je reinste bluf. Ik heb iets op papier gezet, maar vind het hemeltergend suf.
Toch smeet ik zélf niet met mijn pet: het is een tekst die door de juf geplukt werd van het internet.
Voor wat betreft de aanleiding voor dit sonnet schreef Wim Gabriels het volgende:
Met Nieuwjaar lezen heel veel kinderen hun traditionele nieuwjaarsbrief voor aan meter/peter/etc. Bij mijn schoonfamilie gebeurt dat om praktische redenen meestal al enkele dagen vóór Nieuwjaar. Mijn zoon en zijn neef (die naar een andere school gaat, zo'n tachtig kilometer verderop) bleken allebei... exact dezelfde brief geschreven te hebben. Iedereen vond dat hilarisch, maar ik vond het tegelijk een beetje triest.
‘Zeg schat, ik ben het zat, ons reizen Van plint naar plank al dertien weken Begint me langzaam op te breken Mijn ideale situatie: Een samen-in-één-latrelatie’
Het was de dag voor kerst, en och daar zaten ze gedrieën
De dames Groen bijeen met juffrouw schaap Veronica Ze tuigden fraai de boom op en ze zongen melodieën Het Nu zijt wellekome en de hymne Gloria
Gezamenlijk versieren geeft het kerstfeest iets eendrachtigs Die prachtige kadoos onder een boom met gouden piek De dames Groen, zij kirden bij het zien van al dat prachtigs Veronica lag in de kerststal, wát een esthetiek
Wel nondeju! zo klonk opeens een zware stem van buiten En voor de open deur verscheen de boze dominee Wat heeft u, dames, tot zoiets blasfemies doen besluiten? Karakterzwakte? Koopdrift? Of gewoon een waanidee?
Fuk kerstmis! Riep de predikant met bloeddoorlopen ogen Fuk witbebaarde mannen op een fukking arrenslee Zoiets abjekts zou fukking nevver nooit niet moeten mogen (Bij fuk Mariah Carey! dacht de pastor wel: alleej…)
Fuk elke kommersjele winkel met z’n etalaazje Vol engelhaar, vol nepkadoos en vol met fukking sneeuw Dat hele fukking kerstfeest is de fakto een blamaazje Voor Jezus fukking Christus!, klonk zijn hees geworden schreeuw
Deed één der dames nog een poging tot obstruksie? Mwa… Zij scholen buiten achter.. ehm.. nou ja.. de fuchsia…
Bovenstaand gedicht was het winnende vers in de afbakwedstrijd waarin gevraagd werd een 'Schaap Veronica' te schrijven in de beste Annie M.G. Schmidt-traditie.
De inspiratie voor dit vers kwam bij Wilm Geurts mede op gang na het beluisteren van het lied Fuck Christmasgechreven door Eric Idle (Monty Python).
Een vrouw met wie ik soms betaalde seks had Zo’n meid bij wie echt alles op z’n plek zat Komt niet meer bij me langs, en dat is balen Maar ja, ze kan mij echt niet meer betalen …
Een tafeleend uit Westermient Verloor met zwemmen van een smient Ik moest, verzucht hij, wel verliezen Want smienten hebben snelle vliezen Zelf zwem ik vaak behoorlijk klote Wat wil je met die tafelpoten