Het wordt een ouder dikwijls bang te moede: een maatschappij vol ruzie en geweld, je wilt zo graag je kinderen behoeden, hen loodsen door moeras en mijnenveld.
Wij doen ons best om zoonlief op te voeden: geen fatbike, hangplek, schuttingtaal, gescheld, hij kent slechts Pokémonverzamelwoede en heeft zich bij de scouting aangemeld.
De jongeling behoeft geen geselroede, zijn kalme aard heeft ons gerustgesteld, hij bouwt zorgvuldig aan zijn spaartegoeden, waar hulp gewenst is, komt hij toegesneld.
Hij helpt bejaarde stumperds met gebreken voor twintig euro bij het oversteken.
een jonge geit uit Stampersgat is gras en struiken meer dan zat hij smacht naar burgers, Franse frietjes en milkshakes met die fijne rietjes zijn ouders balen als een stekker het is haast elke dag geMac‘er
Het is wel duur nu met die olieprijzen Ik ging besparen op mijn verre reizen De heenreis wel, de thuisreis ging per post Waardoor de reis per saldo minder kost Helaas was ik niet thuis om te ontvangen Dit wordt een lange nacht, een hele lange
August Macke - Hoedenwinkel (1913) (Wikimedia Commons)
Hoe schilder je de stilte in een straat, de eeuwigheid als een momentopname? Het antwoord ligt besloten in een dame die zwijgend voor een hoedenwinkel staat
hoewel het daar in hoofdzaak niet om gaat maar om volstrekt ontbreken van reclame, verbeelden vrouw en etalage samen een manifest tegen de overdaad
De mode die als massafabricaat voor iedereen beslist in elke maat een hangplek krijgt in uitverkooppaleizen
Kom binnen, kwaliteit is onze kracht wij kleden u hier uit terwijl u wacht en alles tegen schappelijke prijzen
In fruitteeltland was er geen evenknie van Els, die elke oogst strikt registreerde en steeds het aantal en de staat noteerde. Vaak werd dat met haar spelling poëzie.
Zo schreef ze eens kortbondig bij de kersen scherpzinnig en vakkundig 'achttien versen'.
De dag begint met koffie en mijn mail. Ontspannen start ik met de eerste taken: notulen en een plan van aanpak maken, een uiterst overzichtelijk geheel.
De bel: een flink pakket voor onze buren. Of ik het aan wil pakken? Geen probleem! Een mooie break, waarna ik koffie neem en verderga met nog een mail versturen.
De bel: een jochie in sportieve kleren. Een lootje voor zijn club? Ik koop het snel en plak zo’n fijne sticker bij de bel voordat zijn vriendjes komen informeren.
De bel: het zijn twee aardige Getuigen. Ze bieden mij zelfs iets te lezen aan. Wel fijn dat zij daarna weer verdergaan, want anders valt mijn planning nog in duigen.
De bel: Michiel en Maren van hiernaast. Hun bal is in mijn achtertuin gevallen. Ze zullen – echt, beloofd! – niet hard meer knallen. Ik pak hem vlug en krijg een beetje haast.
De bel: wat nú weer? Ach, een collectant die opkomt voor het lot van sneue dieren. Omdat hij heel mijn planning komt verstieren, is mijn reactie wel wat aangebrand.
Een schetsje voor mijn plan, een half verslag – ik hoopte toch wat beters te bereiken. Helaas, daar ga ik morgen maar naar kijken op wéér zo’n veelgeprezen thuiswerkdag.
Een macho haan uit Marken-west Komt soms na tienen uit zijn nest Waarna meneer het hok laat weten Dat hij drie eitjes wenst te eten Hij bindt pas in zodra hij merkt Dat er geen kip meer samenwerkt
Nadat ik het onderwerp ‘meikevers’ las Verschoot ik van kleur en begon ik met schrijven Het lukte mij amper om rustig te blijven Daar links achterin naast Michiel in de klas
Ik schreef hoe ze zat op de stam van een eik De lente begon, dus ook zij ging naar buiten Haar glanzend gelaat deed de vogeltjes fluiten Een prachtexemplaar, als een engel gelijk
Uitvoerig beschreef ik dat krullende haar Haar lachende mond en die heldere ogen De mooiste op aarde, geen woord van gelogen De rijmwoorden zocht ik secuur bij elkaar
Ik leverde stralend mijn schrijfopdracht in Ze las het direct en ze moest ervan blozen: ‘Wat heb je je woorden zorgvuldig gekozen Ik voel jouw emotie in iedere zin’
Ze kon er helaas geen voldoende voor geven Ik had er die kevertjes bij moeten halen Maar rechts van haar kast mocht mijn Meike-vers pralen Dat versje speciaal voor juf Meike geschreven
Met dure champagne, zo vier je de liefde Wanneer je elkaar meer dan innig bemint Wel pech dat die kurk net jouw oogkas doorkliefde Maar ach, het bewijst wel weer: liefde maakt blind
Ineens ben ik de dampkring uit geschoten Door stuwraketten in mijn stoel gedrukt Onstuimig aan mijn vaste baan ontrukt Terwijl de sterren om mijn oren floten
Ik had het roer niet langer in de hand En toen de zwaartekracht was opgeheven Kon ik alleen nog onbeholpen zweven Hoe ben ik hier in hemelsnaam beland?
De ruimte geeft aan alles nieuwe waarde De heimwee knijpt mijn ademloosheid dicht Mijn rug draait naar de zon, mijn schaduw ligt Onzichtbaar nietig op de blauwe aarde
De tijd is hier aan mij voorbij gegleden Dus mag ik alsjeblieft weer naar beneden?
Een schoothond klaagde laatst te Beek: 'Mijn baasje is compleet van streek, want sinds haar man is heengegaan, kijkt zij eerst mij hulpzoekend aan en legt daarna in al haar nood haar hoofd als trooster in de schoot.'
Veel kappers gaan hun afval hergebruiken Ik hoorde het en vroeg me af: maar hoe? Waarschijnlijk niet voor haarstukjes of pruiken Maar hairgebruik juich ik van harte toe
Zijn invloed is inmiddels kolossaal Nog even los van Tesla en van X: Er zitten stukjes Elon in de Nederlandse taal Zelf vind ik dat maar niks
Ik doe bijvoorbeeld weefselonderzoek En weefselonderzoek was nooit een straf Maar alles wordt in één klap anders bij een second look De lol is er wel af
Hetzelfde geldt voor fröbelonderwijs Voor wortelonkruid, elongatie-as Geheelonthouder, keelontsteking, Barcelonareis Geen woord is wat het was
Ventielontluchting, lagelonenland Spelonken, belontvanger, echelons Je ziet zo’n rijtje woorden en je denkt: niks aan de hand Maar. Hij. Is. Onder. Ons
Hij zit in Amazonelongvissoep In celontleding, letselongeval In distributienetwerkkabelondersteuningsgroep Hij zit echt overal
Van gevelonderhoud tot gelongeerd Van stoelontwerp tot spelontwikkelaar Tot in de kleinste letters is die zak geïnfiltreerd Maar nu, nu is het klaar
Nu vraag ik de redactie van Van Dale Om Elon uit het woordenboek te halen
Vermoedelijk was het zo ergens in maart Dat ik toen dat Afbakvers won op een keer Maar ach, mijn geheugen is ook niks meer waard Dat liedje, die regels, hoe ging het ook weer
Ik was toen nog vijftig, helaas nu bejaard Een shanty met walvissen bracht mij die eer Maar verder? Vergeten! Ik ben van de kaart Helaas is het forum er ook al niet meer
Ik schreef toen het volgende Afbakvers voor En weet nog heel goed dat Jaap Bakker die won Dit was wel zijn opstap naar rijkdom en roem
Ik kreeg geen bedankje, geen kaartje, geen bloem Terwijl zijn carrière zich spoedig ontspon En ik nog maar eens een jenevertje scoor
De redactie feliciteert Jaap Bakker met het winnen van afbakwedstrijd 83
Ik stond vanochtend bij de voordeur klaar Omdat men mij wel vroeg zou komen halen Er waren hier en daar al wat signalen Mijn vrouw ging met haar vingers door mijn haar
Zei met haar lieve stem: ‘Wat ben je netjes’ En in haar ogen zag ik binnenpretjes Maar dat is al ’n uur of acht geleden De wethouder is vast verkeerd gereden
De messen zijn steeds degelijk geslepen Gereed voor weer een aanval op een klant Aan velen hebben zij zich reeds vergrepen De foto's als trofeeën aan de wand
En hield ze maar geconcentreerd haar kwek Welnee! Ze kletst de oren van mijn hoofd Straks zet ze ook dat mes nog in mijn nek En dat gebeurt warempel onverdoofd
Vindt u mij ook niet ongelooflijk dapper Ik deed het toch maar even: naar de kapper