Wie schrijft er tegenwoordig nog sonnetten
De versvorm staat te boek als achterhaald
Er wordt niet naar pentameters getaald
Men gruwt van vaste vormen en hun wetten
 
Zo’n volta, niemand die er nog om maalt
Gedachtenspinsels op een metrum zetten
In rijmende octaven en sextetten
Besmuikt wordt er door velen om gesmaald
 
Toch wordt het klinkdicht soms nog wel gehoord
Waar aandacht voor het ambacht is gebleven
Die veertien regels zullen nimmer sneven
 
De Ars Poetica zal overleven
Een fraaie zin, een welgekozen woord
Leeft in gedachten soms nog jaren voort
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

P-remière

We eindigen daar, waar het begon
In1939 begon Heinz zijn studie in Rotterdam en was in 1941 verantwoordelijk voor de opheffing van het Rotterdamsche Studenten Corps door een de Duitsers onwelgevallige publicatie. Na zijn gevangenisstraf week hij uit naar Zwitserland en vertrok van daaruit in 1944 als vrijwilliger naar het bevrijde Parijs met een rodekruiscolonne.
Hij hield zich na de opheffing hiervan een poos in leven als barpianist voor Amerikaanse soldaten. Na zijn terugkeer hervatte hij zijn studie in Rotterdam en werd secretaris van het herrezen Rotterdamsche Studenten Corps.
In de Rotterdamsche Studenten Almanak van 1945/46 verschenen zijn eerste gedichten in druk.
Vandaag als herinnering beelden van deze unieke uitgave.
De illustraties zijn ook van hem, (behalve zijn portret voorin ) en we zien in de teksten al de latere woordkunstenaar. Het bluesnummer is ongetwijfeld geïnspireerd op zijn tijd in Parijs.