Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Er heerst een nieuwe rage op de buis:
Programma’s over hele dikke mensen
voorzien van onvoorstelbaar vette pensen,
ze komen elke avond bij je thuis.

Je ziet een vrouw van rond zeshonderd pond
amechtig op een luchtmatras gelegen,
het arme mens kan zich niet meer bewegen,
de poep loopt door een pijpje uit haar kont.

Ze laten je ook eindeloos bekijken,
hoe mensen zich vervreten aan Big Mac
of hotdogs dan wel eieren met spek.
’t Zijn meest Amerikanen die er prijken.

Nee negers uit een droog en heet gebied
die zie je in dat soort programma’s niet.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Codicil

Wanneer ik ooit ten hemel of ter helle
genood word en voorgoed de tijd uit raak
rest mij goddank nog één postume taak:
ik mag de dode weefsels en de cellen

tot nut van ’t algemeen beschikbaar stellen,
in al mijn kilo’s netto aan de haak
ligt meer genot voor de consumptie braak
dan zelfs de haute cuisine u kan voorspellen.

Dus laat mijn lever in wat whisky wellen
of smoor de tong, voorheen wat scherp van spraak
en laat die door de exclusieve smaak
van licht gebakken niertjes vergezellen.

Het schraal restant van knoken en van vellen
doet het verrassend goed in frikadellen.