Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Zijn leven lang heeft hij zijn stek nog niet verlaten
De Lage Spoordijk is het hoogst wat hij ooit zag
Daar ligt zijn groentetuin, daar is ie elke dag
en teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten

Maar onderwijl leest hij de grijsbestofte platen
Waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet
Soms het noordoosten in, naar godverlaten gaten.

En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen
Dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij
Vandaag bij ’t wieden van een bedje met wat prei
Was ’t de THALYS, die zijn blikveld deed verbazen

En ’s avonds, etend van wat eigen teelt radijs
Genoot ie napret van een mooie dag Parijs

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drielinggedicht

Hij werkte op een zeekasteel
Dat mocht zijn vrouw niet hinderen
Al zag zij hem daardoor niet veel
Toch schonk ze hem zes kinderen

U denkt wellicht: “ Dat is een del”
Maar ‘t valt wel te verklaren
Zes kinderen verkrijg je snel
Door drielingen te baren
*
Maar met twee tegelijk gaat het ook hard

Bundels