Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Goddank straks komt het koude jaargetijde
de warme zon is al weer maanden heen
en ook het groen uit boom en struik verdween
het jaar bereidt zich voor op zijn verscheiden.

Een schrale wind striemt het gezicht gemeen
wat aanvoelt of er vorst voorbij komt schrijden
nog even en de schaatsen kunnen glijden
en is er ijsplezier voor menigeen.

Ik sta hier nu de winter wel te loven
maar heus ikzelf ben zeer voor kou beducht
voor sneeuw en hagel sla ik op de vlucht
en ijzel laat ik me heel graag ontroven.

Toch is er ’s winters iets daar gaat niets boven:
die fijne oergezonde spruitjeslucht!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wilburgt (Tilburgs sonnet)



De kat die muizen eet volgt zijn instinct
dat hem vertelt wanneer hij moet gaan jagen,
dat hij de muis niet doden moet, maar plagen
totdat zijn eetlust stijgt en speellust slinkt.

Professor Dick Frans Swaab die alles weet
van hersenen beweert dat elke gril
zelfstandig in neuronen wordt geboren.

Dit is ’s mans leer: ons ego houdt zich stil,
ons brein bekokstooft alles van tevoren;
wat wij bedenken ligt allang gereed.

Zo overstijgt Swaab alle professoren.
Ik hoef hem niet, die godloze profeet.
Ik heb een vrije wil, ik ben mijn wil.

Ik ben mijn wilde kat die muizen eet.