Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het leven is net als een groeigedicht.
Je denkt al gauw: ~Dat lap ik hem wel even.~
’t Blijkt toch een zwaar karwei, al lijkt het licht.

Het leven is net als een groeigedicht.
De eerste strofe heeft haast geen gewicht,
die heb je in een oogwenk neergeschreven.
Je denkt al gauw: ~Dat lap ik hem wel even.~
Daarna krijg je per regel minder zicht
op welke wijze je het vorm moet geven.
’t Blijkt toch een zwaar karwei, al lijkt het licht.

Het leven is net als een groeigedicht.
Je doet je best maar raakt nooit echt bedreven,
dat wordt je mettertijd wel ingewreven.
De eerste strofe heeft haast geen gewicht,
die heb je in een oogwenk neergeschreven.
Je denkt al gauw: ~Dat lap ik hem wel even.~
Daarna krijg je per regel minder zicht
op welke wijze je het vorm moet geven.
Een groeigedichtje maken is als leven:
aan ’t einde zie je pas wat is verricht.
’t Blijkt toch een zwaar karwei, al lijkt het licht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

OntDaan



Ik ga niet graag met woorden aan de haal
Maar een der mooiste zinnen ooit geboekt
Krijgt nu jouw eindig lijf wordt opgedoekt
Een nieuw bestaan, een nieuw begrip in taal

Ik weet niet of jij naar een hemel zoekt
– Verwacht geen sterren of een grote zaal –
Je bent ontdaan van elke pracht en praal
En hebt voor niets gebeden en gevloekt

Couperus heeft je minzaam toegeknikt
Hij spreekt jou toe met licht-omfloerste toon
“Uw dichtwerk was voor mij geen mer à boire

Wij achten u als lidmaat zeer geschikt
En entre-nous blijkt weer – o godenzoon:
Zoo gij iets waart, waart gij een Hagenaar”