Wanneer een lichte dichter is gestorven
dan zou je denken: dat is minder zwaar,
hij heeft in zoveel mooie taal gezworven,
er komt een punt, dan is hij ermee klaar.

En al die grappen die hij heeft verwoord,
hoe vaak heeft hij wel niet de spot gedreven
met liefde, dood, met een karaktermoord,
of zelfs zijn eigen eindsonnet geschreven.

Ook als de ironie het af moet leggen,
toch zoekt hij naar een vorm die daarbij past,
die weergeeft wat hij daar over kan zeggen
al is hij nu dan zelf niet meer vormvast.

Het blijft een lullig puntje aan het leven:
de clou is van tevoren al gegeven.

I.M. Driek van Wissen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ik mis kantoor

ikmiskantoor
Foto: Ben Hoogland
 
Een eettafel als tijdelijk bureau
Een lage keukenstoel kraakt in mijn rug
Het oude toetsenbord tikt veel te stug
Dus ergonomisch zit ik hier zozo
 
Geen deadline die om agile aandacht piept
Geen halfconcept waarop we schieten zouden
En niemand om iets tegenaan te houden
Noch sales die over extra kosten miept
 
Och kon ik maar een stukje co-creëren
Wat plukken aan het laag gehangen fruit
Dat ik dan lean met jou zou willen borgen
 
We moeten onze meetings maar parkeren
En stellen onze bila's nog wat uit
Ik moet eerst voor mijn thuisblijfkinders zorgen