Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Is dit komkommertijd?
Eén grote scheldpartij!
Men leest elkaar
Met de smartphone de les
 
Donder toch op met die
Twitterdebatingclub
Wij hebben ook
Recht op zomerreces!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Smartlappelijke afscheidsbrief



Mi lanct na di, en naar je ledematen,
sinds jij, Marie, mijn sponde hebt verlaten

en hokt met Hans. Een groter stuk verdriet
bestaat er, schat, van hier tot Peking niet.

Ik denk de lietzjemo maar door te zagen
nu jij waarschijnlijk nooit meer op komt dagen.

De tafel ook maar; onze tweezitsbank
en, netjes middendoor, de boekenplank.

Nu jij de mooie benen hebt genomen
hoeft nauwelijks de badkraan meer te stromen:

ik was van dag tot dag me schoon van vuil
met alle tranen die ik om je huil
 

Koop koop koop