Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

 

 
Het is hier vijftig graden in de zon.
De mensen smelten op de weg als teer.
Er zit geen water in de regenton,
het weerbericht geeft steeds hetzelfde weer.

 
De baai verschiet in alle tinten blauw
en witte stapels huizen zijn het dorp.
Soms valt een rotsblok op een arm gebouw,
de bergen nemen omstebeurt een worp.

 
Zo wordt dit oord dus zienderogen kleiner.
De mensen smelten, huizen vallen om.
Voor wie van rust houdt wordt het alsmaar fijner,
ik denk dat ik hier volgend jaar weer kom.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Prinsjesdag, een idylle: II Goede raad

Pornografische tearjerker in drie sonnetten 

II Goede raad

‘Ik zou niet kijken’, zei mijn psychiater –
Groot kenner van de menselijke ziel –
‘want u, als kroonprinsminnend homofiel,
Zit straks met een verschrikkelijke kater.’ 

Mijn psychiater is een vlotte prater,
Maar Alexander heeft zo’n sex-appeal
Dat ik dwangmatig voor de beeldbuis kniel.
Misschien zal mij dat nog berouwen, later.
 
Want liefde spoedt zich als een schaduw heen
Of blijkt een zinsbegoocheling, een dwaling.
Wij hebben voor een uur elkaar te leen,
En tranen zijn de bitt’re afbetaling

Van al wat onherroepelijk verdween –
Al kijk ik straks geheid naar de herhaling.


(uit: Zo klinkt dus weggesmeten geld, uitgeverij Mouria)
Morgen deel II

Koop koop koop