Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




De dichters van plezier

Je ziet ze op de vreemdste plekken,
in parken of op lege pleinen,
daar broeden ze als dorpse gekken
op hun sonnetten en douzijnen.

Spontaan gaan ze dan declameren
met veel bombast en retoriek,
verheffen zich in hoger sferen
voor meestal hoogbejaard publiek.

Er is vast wel een reservaat
voor dit merkwaardige vertier.
Al doen ze verder niemand kwaad,
zijn soms best aardig, op papier.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ik mis kantoor

ikmiskantoor
Foto: Ben Hoogland
 
Een eettafel als tijdelijk bureau
Een lage keukenstoel kraakt in mijn rug
Het oude toetsenbord tikt veel te stug
Dus ergonomisch zit ik hier zozo
 
Geen deadline die om agile aandacht piept
Geen halfconcept waarop we schieten zouden
En niemand om iets tegenaan te houden
Noch sales die over extra kosten miept
 
Och kon ik maar een stukje co-creëren
Wat plukken aan het laag gehangen fruit
Dat ik dan lean met jou zou willen borgen
 
We moeten onze meetings maar parkeren
En stellen onze bila's nog wat uit
Ik moet eerst voor mijn thuisblijfkinders zorgen