Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Een aantal bekende gezichten.



Een evengroot aantal op kleiner formaat.

Een zinderende zaterdag in september in Zuidlaren. Een plaats waar fictie wellicht verward kan worden met werkelijkheid, getuige het bronzen beeld van Berend Botje die met peddel in de hand op de plecht van zijn zinkende scheepje staat. Er zijn vele versies van de mogelijke historische herkomst van de op het oog weinig nozele schipper, maar hij is toch vooral een prachtig product van de verbeelding.

Dat was de setting voor het literair festival Nazomerzinnen op 20 september, een evenement dat sinds 2007 in Drenthe wordt gehouden op steeds wisselende locaties. Dit jaar was dat het terrein Dennenoord in Zuidlaren, een inrichting voor ‘Krankzinnigen en Zenuwlijders’, en die waren dan ook rijkelijk aanwezig.
Bravogeroep en enthousiast gefluit was er, doldwaas ging men in strekkende polonaise langs de rijen theaterstoelen, uitzinnig joelende menigten scandeerden ‘bis-bis’ bij een fraai sonnet en ‘herhaal die zin’ bij het volgende rondeel.

En met recht, er was vertier voor iedereen. Een imposante line-up met namen als Dijkshoorn, Niterink en Noordervliet, in alfabetische volgorde. En dan verdonkeremaan ik gemakshalve een boel anderen. Peter Middendorp werd – in tegenstelling tot de verwachting vooraf – niet gelyncht door boze provincialen die zijn uitlatingen over het onvolprezen Emmen niet konden waarderen. Janne Schra was er, in een rode bloemetjesjurk waarin ze gracieus haar bevallige benen af en toe richting publiek trapte, dit alles terwijl ze gedichten van Vasalis zong. Uitzonderlijk knap, vonden wij wel.

Maar de show werd uiteraard gestolen door de echte lichtvoetigen: de plezierdichters en cabaretiers. In de middag was er al een sessie waarin ook HVV-intimi voordroegen uit lichtzinnig materiaal, met als bijzondere aanvulling de prachtige voordracht van Rikkert Zuiderveld. Een warm onthaal was er des avonds voor degenen onder ons die beide voornoemde métiers in zich laten versmelten; een categorie die fraai vertegenwoordigd was door Frank van Pamelen, Kees Torn en Jan Beuving. Zij behoeven hier geen introductie, zo ja, dan zoekt u dat maar op. Vooral Kees Torn was geniaal, omdat hij dat nou eenmaal is, daar kan hij ook weinig aan doen. Lezend uit Inkijkexemplaar jubelde hij dan ook met kenmerkend stemgeluid: ‘Ja, ze zijn eigenlijk allemáál briljant!’.

Maar een bijzonder hoogtepunt was toch wel de presentatie van de bundel Drenthe is best mooi (op Google Maps). Een boek met een fraaie cover, heerlijk lichte kost in zware kwaliteit papier, een keur aan light verse, en dat allemaal over Drenthe. 
Hulde aan het Light Verse Collectief – zoekt u dat ook maar eens op - en uitgeverij Het Drentse Boek voor deze prachtige uitgave.

En Berend Botje? Hij is niet hier, hij is niet daar, hij is naar Amerika. Een plaats die overigens ook in Drenthe ligt, wie weet is daar de volgende editie van Nazomerzinnen.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Nationale Trots



Het gaat goed met onze Nationale Dichters. Naast Anne Vegter, (die als Dichter des Vaderlands is benoemd door een krant), hebben we nu ook Joke van Leeuwen (benoemd door een vaag comité tot Dichter der Nederlanden) en de Dichter des Moederlands Adriaan Remrev, waar wij gisteren over berichtten.
Daarnaast zit nog de Dichter des Koninkrijks in de pen, waarvan het Nationaal Congres volgende week de nominaties zal bekendmaken. Die zal het gehele Koninkrijk, dus ook de overzeese delen, waar andere talen naast het Nederlands gesproken worden, vertegenwoordigen.
En natuurlijk zijn er de talrijke Dichters des Vaderlands, benoemd door Het vrije vers, die allemaal een vergelijkbare status bezitten als die van Anne Vegter.
De Nederlandse Poëzie Encyclopedie poogt enige orde in de chaos te ontwaren in dit stukje.

Koop koop koop