Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Je loopt hier doelloos rond tussen de graven,
de vaporetto bracht je tot de poort.
De aanlegsteiger is de toegangshaven,
dit dodenrijk een drijvend toevluchtsoord.

Ommuurd en al, een stad van steen en marmer,
al is er dan vrij weinig te beleven.
De zon, lijkt het, maakt alles net iets warmer
als om de dood wat tegengas te geven.

Ontelbaar zijn de zielen die hier zonnen,
vervallen zerken staan in strak gelid.
Maar nergens geeft de dood zich hier gewonnen,
nooit rijzen knekels op of kleppert een gebit.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De bal



De mensen noemen mij een tennisbal
maar op het centercourt ga ik niks winnen
ga zelfs nooit aan een eerste set beginnen
geen oefenpotje in de tennishal.

Lig meestal op de schoenenplank hierbinnen
als we naar buiten gaan weet ik het al
wordt ingeklemd in lang rood krom geval
en naast me raakt er eentje buiten zinnen.

Dan in het park, driehonderd meter later
verlaat ik met een ruime zwaai de grond
en plons ik na een duikvlucht in het water.

Bejaagd en nagezeten door de hond
er vliegen eenden weg met veel gesnater
en ik vaar terug in Rakker’s zachte mond.

Koop koop koop