Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het is als het verslapen van de geest,
stel ik mij voor. Een ondertiteld dromen
van wat er was en wat wellicht zou komen,
een carnaval van beelden. Als een feest.

En wat voor één! Een optocht van fantomen
waarin je eindeloos de lippen leest
van iedereen die hier ooit is geweest,
waarvan nooit meer een teken is vernomen.

Maar dit is een parade zonder woorden
en nergens klinkt muziek of hoorngeschal.
Men danst met knekels op een dodenbal.

Je schreeuwt vergeefs, verstomd, je eigen naam.
Er is geen god of liefde die het hoorde.
Intens geleefd. En dan de poppenkraam.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Puberteit

Mijn moeder zei: “Je bent te zwaar van boven
je borsten worden zonder steun te slap
en ook je rug krijgt zo een flinke klap.”
Al mijn protesten werden weggewoven.
 
Een vroegrijp lichaam is een nare grap:
ik was pas twaalf en moest eraan geloven,
maar had de aanschaf graag wat opgeschoven,
want mij kwam die bh wel heel erg rap.
 
Ik gloeide bij het passen als een oven.
De grootste b-cup zat me al te krap
en dat ik slaagde, was op zich wel knap,
al had ik al mijn nagels afgekloven.

Mijn puberteit brak door met groot geweld:
diezelfde dag nog werd ik ongesteld.

 
Leonora Schreurs publiceerde eerder in De tweede ronde. Dit gedicht van haar werd opgenomen in de bundel Dicht! (slam, rap) die bij Muntinga verscheen. En voor 5 euro is dit de must have van 2009. Met meer light verse trouwens.