Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



I.M. Daan de Ligt


Hoe vreemd is het iemand te missen
terwijl je hem nooit hebt ontmoet.
Toch deel je strofen van een leven.

Je leest en liket belevenissen,
je stuurt elkaar een warme groet.
Je had hem graag gesproken, even.

Wat er gezegd werd blijft nu gissen.
Herkenning van een groter goed,
het lege vel dat moet beschreven.

Een dichter die er niet meer is.
Wij delen zijn geschiedenis.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De held van Labbertong VII

De held van Labbertong VII

Agatha was gewoonweg op hem toegesprongen
Al leek zij vrij onwetend en behoorlijk groen
Toch lagen zij in korte tijd verwoed te tongen
Zou het zijn charme zijn geweest of toch zijn poen?

Ach nee, het waren vast en zeker Remko’s ogen
Twee hemelsblauwe meren, die zij had gespot
Waardoor zij zo onstuimig werd, zo opgetogen
En zich gewillig overgaf aan het genot

Niet lang daarna verloor de kloostermaagd haar eer
En sloeg zij heel devoot haar beide ogen neer
‘O Remko, lieveling, al ben je nog zo’n grote,

Ik heb er over nagedacht maar ik zeg stop
Ik geef het kloosterleven absoluut niet op
Laten we teruggaan naar ons beider groepsgenoten’


wordt vervolgd

Koop koop koop