Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het lijkt wel op een stad met oude straten
En vaag bekende stegen, slecht verlicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

Waar tegels met vergeten regels praten
Zie je in alles alzheimer en jicht.
In alle hoeken zie je nieuwe gaten
En hoor je klanken uit een gek gesticht.

In alle hoeken zie je nieuwe gaten
Plus het genot van soortelijk gewicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

De stank en dat verdomde carillon!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon.


(laatste twee regels uit Komrij's 'Gedicht zonder Dom')

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Last Post



Het platform gloeit, we horen stil in kilte
Als echo in een gruwelijk contrast:
Het slaan van lijnen langs de vlaggenmast
De voetstap van de dragers in de stilte.

We denken even niet aan de verdoemden
Maar aan de thuiskomst van de ongenoemden.