Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Wat heb je fraaie bossen
en een vurig paarse hei.
De burgers in de straten
roepen almaar van joechei.
En kijk ze daar eens hossen,
zeer diepzinnig en zo blij.
Geen ziel voelt zich verlaten
want geluk is steeds nabij!


Je kunt ook heel gelukkig zijn
in Appelscha of Werkendam,
in Niemandsdorp of IJsselstein
of in huize Weltevreden.
Maar nergens ben je zo gelukkig,
zo gelukkig als in Ede!


O poort van de Valouwe,
O schoonste heerlijkheid.
Het is er altijd vrede
en je raakt er nooit iets kwijt.
Op dit geluk kun je vertrouwen
en ze hebben alle tijd
in de dorpste aller steden.
Het is gemeten, dus een feit.


Je kunt ook heel gelukkig zijn
in 't kloppend hart van Rotterdam,
in Plopsaland of Bommelstein
of in een ver verleden.
Maar nergens ben je zo gelukkig,
zo gelukkig als in Ede!


Depressies zijn er niet
want daarvoor is het veel te fijn.
Daar zijn die heideplantjes voor,
ook raadzaam voor de lijn.
O Ede, wat een zalig lied
met een dot van een refrein.
Dat kan alleen maar door
een Edenaar geschreven zijn.

... die nergens zo gelukkig is
als in het heerlijk heden,
want niemand is gelukkiger
dan een inwoner van Ede!


Ede heeft volgens de jongste Atlas der Gemeenten de gelukkigste inwoners.
En dat wilde ik maar even beamen, toevallig ben ik dan ook een Edenaar.

ps
Op FB vroeg Niels (B.) of het op een bestaande melodie is geschreven. Dat is niet het geval. De drie- en viervoeters zijn in de coupletten niet volledig consequent doorgewerkt, maar ik ben even te gelukkig om me daar nu om te bekommeren

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Afgevinkt

Ik ga vanavond maar een rookkring blazen
En mijn jeneverglas blijft ook niet droog
Ik hef het in de blauwe walm omhoog
En zal daarna eens stevig door gaan dazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Als dichter niet een van die houten klazen
Vol zelfbeklag en mooie spanningsboog
Ik snapte wel geen bal van zijn betoog
Maar liet me altijd blij door hem verbazen
En rook een joint op Simon Vinkenoog 

Maar weinigen die ooit zijn werk herlazen
Het ging meer om de mens, de demagoog
Die met verruimde geest zijn verzen spoog
En woedend over liefde stond te razen
Vaarwel, vaarwel, o Simon Vinkenoog!

De blinde, hersenloze New-Agedwazen
Verloren hun partij-ideoloog
Maar zaterdag verschijnt een regenboog
Als regenwolken worden weggeblazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Dan schuiven ze hem zachtjes in de oven
-Hoe tragisch is het sterven van een kind-
Daar wordt een flink pak hasjiesj bijgeschoven
Wij blijven achter, blowing in the wind

Koop koop koop