Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Voor Patty

Het dierenrijk is haar natuurdomein.
Nu lijkt ze in een ander rijk te zakken,
de hyperglykemie kreeg haar te pakken.
Ze lacht te zoet om werkelijk te zijn.

Al snel vervalt ze in een grijs vertakken
en dwaalt langs draden van het broze brein,
krijgt haar gedachten niet meer op een lijn.
Haar geest tast tussen duizend kaartenbakken.

Dan veert ze op bij spraak en beeldentaal,
herhaalt een woord uit één van haar gedichten,
een zuchtend 'ja' verhult een heel verhaal.

Ze kijkt me aan, de blik die ik wel ken,
maar nu verzonken in een vergezicht en
het is alsof ze zoekt welk dier ik ben.


Velen van jullie zullen op de hoogte zijn, Patty Klein (Patty Scholten) ligt in het ziekenhuis na in coma te zijn geweest ivm diabetes-complicaties. Afgelopen donderdag was ik op bezoek bij haar, en dit sonnet illustreert ongeveer haar huidige toestand. Achtergronden, heel veel lieve commentaren, beterschapswensen en bezoekverslagen zijn op haar facebook-pagina te vinden. Een kaartje sturen kan naar  Radboud ziekenhuis , Geert Grooteplein Zuid 10, 6525 GA Nijmegen. Afd,poli Neuro kamer 032

PS De titel van bovenstaand sonnet is ontleend aan een opmerking van Jaap op Patty's fb-pagina.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kaapren varen: De derde kaper

Hij heette Tjores en hij had een baard,
hij was met zwaard en enterhaak bedreven.
Wie hem ontwaarde wendde vast de steven,
vaak tevergeefs, dan werd geen man gespaard.

Maar nooit heeft hij eenzelfde roem vergaard
als Jan, Piet en Corneel, dus ongeschreven
blijft heel de rest van Tjores’ ruige leven;
wie Tjores was bleef voor ons niet bewaard.

En waar hij dan ook rust, hij rust in vree.
Ze waren ferme jongens, stoere knapen
met een alom gerespecteerd beroep.

Dankzij hun spirit telden wij nog mee.
Thans heeft al wie een baard draagt en wil kapen
terstond het halve leger op z’n stoep.

Koop koop koop