Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

patty2

De vogels fluiten zachter dan normaal,
in Artis zijn de klokken stilgezet,
de dieren lezen hardop een sonnet
en Noortje wacht vergeefs op haar verhaal.
 
Hun Grande Dame is voorbij dit leven.
Maar mocht je haar ooit zien ... zwaai dan even.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Liefdesverdriet

Ik was haar schat, zij was mijn bruid,
De toekomst zag er romig uit.
Maar toen ik voor het altaar stond
Was ik alleen: zij dween, zij zwond.

Eens vormden wij een trouw gespan,
Ik was haar vrouw en zij mijn man,
Maar niets is nog zoals voorheen
Want driewerf ach! Zij zwond, zij dween

Zij was mijn afgod, mijn idool
- Hoewel een ietsje te frivool -
Ik smacht naar haar zo menig stond,
Maar 't is voorbij: zij dween, zij zwond.

Hij wiens verloofde dwijnt of zwindt
Ofschoon hij haar verwoed bemint,
Kwijnt weg in troosteloos geween
En huilt gefnuikt: zij zwond, zij dween!

Koop koop koop