DICHTER
 
De laan waarin we woonden
had geen eind en geen begin,
en alles wat bestond lag daar
voor altijd tussenin.
 
We kenden elke tegel, alle bomen,
begroeven schatten in de grond.
In eenendertig stappen bij elkaar,
ons zakmes sloot een bloedverbond.
 
Kunnen we nog eens teruggaan,
al is het voor één dag?
Buiten spelen, of met de racebaan,
dat groot zijn eventjes vergeten.
 
En dan blijven voor het eten,
als het van je moeder mag.
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Rok en rol



De hitte stijgt, de mannenbenen zweten
De buschauffeur wil koele korte broeken
Een pantalon blijft aan de kuiten koeken
De regels? “non!” klinkt kort en afgemeten

Hoe sjiek is dit: de heren gaan in rok
Reactie van de baas blijft nog een gok

Buschauffeurs in de Franse stad Nantes verzetten zich tegen het verbod van hun baas om bij tropische temperaturen een korte broek te dragen.
Een groot aantal draagt daarom deze week een rok op het werk: over het dragen van rokken zwijgen de regels van het busbedrijf.
(Vandaag verschenen om dezelfde reden kostschooljongens in Engeland in rok op school).