apart
 
Ook na corona wil ik cijfers zien,
het dodental per dag op het journaal,
een tickertape in overlevingstaal,
eenvoudig graag, een schaal van 1 tot 10.
 
Het mag ook in de vorm van een verhaal,
al duurt dat straks dan weer te lang misschien.
Wij zien het liever ook niet, bovendien,
die optie van ons laatste avondmaal.
 
Maar waar zijn wij in al die statistieken?
Wie ziet ons ploegen door dit nieuwe leven?
Met afstand tot elkaar, in ruime bogen,
 
te angstig om opnieuw alles te geven.
Afhankelijk van medicijnfabrieken
en elke dag de kansen afgewogen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Warmte



Met regelmaat heb ik een trieste dag
zo zwaar als lood en haast niet door te komen
gevuld met bitterzoete onderstromen
en zoute tranen, soms een wrange lach.

Zo’n dag waarvan ik enkel maar kan hopen
dat hij voorbijgaat zonder ongeluk
of ander soort ellende aan mijn juk;
hij kan niet vlug genoeg zijn afgelopen.

En ’s nachts in bed -getreiterd door fantomen-
waar ik nog steeds die zwarte spinsels vlecht
in plaats van kalm en rustig weg te dromen,

voel ik haar warmte naast me en ze zegt
heel zachtjes met haar lippen bij mijn oor
~Slaap lekker schat, het wordt wel beter hoor.~


(Schilderij Toulouse-Lautrec 'In bed'1893)