religie
Flickr.com
 
Het is vooral een goddelijk theater,
men laat zich graag met opium verdoven;
het toveren met brood en wijn en water,
het eeuwig leven na de dood beloven.
 
Belijdenis, profeten en mirakels,
de hoop, de liefde, offers en het zwaard,
de brandstapels, de bloedige spektakels.
De hele santenkraam. 't Is lezenswaard.
 
Maar kom niet aan met hemels en met hellen,
met maagden en met terroristendriften,
of met dat dwaze laatste oordeel vellen
op basis van die heilige geschriften.
 
Geef mij geen goden, maar de prosodie,
want mijn religie is de poëzie.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vreemdeling

Vreemdeling
Pixabay
 
De vreemdeling stond bij het meer te dromen
Zijn ogen op de waterplas gericht
Zijn zucht leek van oneindig ver te komen
 
En heimwee lag gegroefd in zijn gezicht
Daar stond die stille, mooie Aziaat
Te mijmeren als in een zoet gedicht
 
Zijn kleurige, opvallende gewaad
Beroerde zacht de sprietjes in het gras
De zon verdween en langzaam werd het laat
 
Een jonge eend zwom rustig in de plas
De man ontviel een korte, schorre kreet
Hij keek opzij en opende zijn jas
 
En voordat iemand zag wat hij nu deed
Had hij de eend verborgen in zijn kleed