Het slome stadje waar ik ben geboren,
kent in de Molenweg zijn sloomste straat.
Zelf was ik ook vrij sloom, en inderdaad:
de Molenweg, daar leek ik thuis te horen.

Maar God had kleine Robbie aangepraat,
dat in de straat een kind was uitverkoren
om ooit tot 's lands elite te behoren.
Die wetenschap genas mijn spleen probaat.

De jaren kwamen en de goden gingen,
Maar God's belofte liet zich niet verdringen.
Toen kwam Hij terug en brak de laatste halm.

Het nieuwe kabinet was aangetreden.
Daar stond hij, één der prominentste leden:
die jongen van de buren, Gerrit Zalm.


Nummer drie in de Autobiografische sonnettenwedstrijd
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Confrontatie

Mees
Flickr.com
 
Op tafel ligt het wonder der techniek
Gevuld met koper, goud en siliconen
Een speeltje voor een megagroot publiek
De binnenkant vol chips en elektronen
 
Haar snaveltje tikt op de glans van zwart
Het geurt niet en het smaakt niet wat een pech
Voor levenssappen is dit ding te hard
Het meesje schudt haar veren en vliegt weg
 
Ik voel een dosis dankbaarheid ontwaken
Die tegelijk ook opluchting kan wezen
Dat Apple bijna alles wel kan maken,
Maar nooit het kloppend hartje van de mezen