Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Sinterkloas ik möt bekenn,
mien geleuf in oe been’k kwiet.
Dat zeg ik nich um oe te ploagn,
‘k heb ok niks biej oewn zwartn knecht.

Wat wa besteet - en noe kö’j lachn,
man, brek miej de bek nich los,
’t steet op al dee rooie weempels -
dat is dat witte Tweantse peerd.

Nee, iej hooft miej niks te geavn,
‘k heb biej t hoes a pröttel zat
Doarbiej he’k in mien hille bestoan
van oe zölf nog nooit wat kreegn.

A’j dan toch as oaldn griezn
kadookes smiet in iedern hook,
aans nich as um oew echtheid te bejoan,
doot miej dan mer n riemweurdkeslexicon.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Coolsingel (Copla )



Natuur is bedoeld niet alleen voor de legen
Maar ook de tevredenen gaan daar op pad
De dichter vermijdt het hij houdt van de stad
Hij ‘s domweg gelukkig in straten en stegen
En moet hij eens schuilen voor wind en voor regen
Dan heeft hij alvast aan een poncho gedacht
En bent u ook daar, onbedoeld of verwacht
U komt hem wellicht op de Coolsingel tegen