Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Bij elke interlandwedstrijd van het Nederlands elftal in de jaren '50 was Jan de Cler in de studio aanwezig om te sneldichten en dan in de rust van de wedstrijd en na afloop het befaamde lied "Hup Holland, Hup" ten gehore te brengen, telkens met een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen van de match. Hij werd dan vocaal ondersteund door "De Karekieten". Ik probeerde tijdens de afgelopen WK en EK's de traditie levend te houden.
Zo ging het toen:





WK 2014
Spanje-Nederland

1e helft

De voorbeschouwing was traditioneel weer uitgebreid
Deskundig commentaar en men had haast te weinig tijd
het ging voornamelijk over het 5-3-2 systeem
met opkomende backs had je dan achter een probleem
Het middenveld zakt in er vallen gaten op den duur
Het kon beslist ook anders, maar toen was het negen uur.

Zo stonden we in Salvador weer netjes opgesteld
Het stadion zit vol en er zijn doelen en een veld
Maar wie weet wat je op zo'n dag met het Wilhelmus moet
Straks treffen we de Duitsers, zeg je dan 'Van Duitschen bloed'?
En roep je ook dat je de Spaanse koning heb geëerd
Voor Robben geeft het niks die zingt dat lied toch steeds verkeerd

We tuitten onze lippen en we mummelden maar wat
Oranje en het Volkslied dat was zelden één pot nat
Brazilianen brullen door ook zonder de muziek
Dat vinden wij als Hollanders weer veel te fanatiek
Enfin nog even wachten en toen was het lied weer uit
De toss, een hand,een vlaggetje, de scheids blies op zijn fluit.



Hup Holland Hup
Laat de leeuw niet in zijn hempie staan
Hup Holland Hup
Trek het beessie geen pantoffels aan
Hup Holland Hup
Laat je uit het veld niet slaan
Want de leeuw op voetbalschoenen
durft de helehe wereld aan..

De start is zeer onstuimig we zijn reuze energiek
Dat merk je dan meteen aan het gebrul van het publiek
en onverwacht komt sneijder voor de spaanse doelman aan.
maar ja die gozer moet er weer zo nodig voor gaan staan
het spel wordt langzaam harder met een duw een trap een sprong
Het wachten is alleen nog op 'n high kick van de Jong

Dan vliegt de schoen van Robben van zijn voet af in de loop
En krijgt hij die verdomde veter niet meer uit de knoop
We hebben de penalty even later niet verdiend
Dus deze Italiaanse scheids beschouw ik niet als vriend
Van Persie maakt gelijk en landt fantastisch op het gras
Het is 1-1 nog drie kwartier en straks geven we gas..!

HUP HOLLAND HUP...

Tweede Helft

Wat heb ik u gezegd we gaan weer furieus van start
en dringen steeds maar dieper in het witte Spaanse hart
Van Persie maakt er nog een, het is ware euforie
Mijn lief slaat blauwe plekken in mijn dij en rechterknie
en verder houdt uw dichter het nu even voor gezien
hij loopt de polonaise en hij brult zwakzinnig 10 !

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een onbekende vertaling van The Raven 4


[youtube]JQyGWZWqKT8[/youtube]

 

Het is verleidelijk alle vertalingen nu naast elkaar te zetten en met elkaar te vergelijken, maar dat levert een onleesbare lange brei op; ik volsta met een paar voorbeelden van de eerste regels van het tweede couplet, enkel om te laten zien hoe er vergeefs geworsteld is met een onvertaalbare vorm en keer op keer een bittere nederlaag wordt geleden met gewrongen en gekunsteld taalgebruik of het noodgedwongen loslaten van de oorspronkelijke beeldspraak:

“Ah, distinctly I remember, it was in the bleak December
And each seperate dying ember wrought its ghost upon the floor “

Edgar Allan Poe


"Middernacht had juist geslagen, toen mijn oogen scheemrend zagen,
Hoe in 't vlammend vuur met vlagen, schimmen dwarlden heen en weer.”

John F. Malta, 1887Og

Ogen die schemerend zien, jawel. En wat dacht je van schimmen die met vlagen heen en weer dwarlen? 

"Ik herinner mij die uren duidelijk; dien December guur en
op het vloerkleed de figuren, stervend in de sintelgloor.”

Gerard den Brabander, 1944

Tja, decemberguren en in een sintelgloor stervende figuren; dat zou ik mij ook duidelijk herinneren.

"Helder staat het in gedachten, 't was een barre winternacht en
elk afzonderlijk stervend gloeihout wierp zijn spookspel op de vloer.”

Bob den Uyl, 1983

 Op een zo’n winternachten is zo’n spookspel al erg, laat staan op twee. Geen wonder dat die gloeihouten (waar kun je die kopen?) ze op de grond wierpen. 

"De midwinterwinden woeien toen 'k mijn voeten voelde schroeien
Aan de haard die in zijn gloeien enge schijnsels wierp terneer.”

Carel Alphenaar, 1993

Daar sta je dan, met niet alleen ernstig geschroeide voeten (wie gaat er nu ook tegen de haard aan staan- de enige manier waarop je je voeten ergens aan kunt schroeien) maar ook nog terneergeworpen enge schijnsels die overal om je heen liggen.

"Ach, ik heug de kille nacht, die mij die december bracht,
Sintels stierven met een klacht van spookschijn als verweer.”

Berrie de Boer, 2010 

Dit blijft al dichter bij de beeldspraak van  stervende sintels (niemand gebruikt verder  het voor de hand liggende sintels, simpel omdat niet met het rijm uitkomt, behalve onze Gerard met zijn gloor) maar met spookschijn klagen blijft een zwak verweer tegen de dood.

"Het was December en van boven kwam de koude aangestoven:
Ieder kooltje bij het doven wierp zijn spookgestalte neer”

Erik Bindervoer en Robert-Jan Henkes, 2008

De laatsten mogen blij zijn met de vertaling van Thé Lau, anders waren zij het dieptepunt geweest in de reeks. Bij hun komt het allemaal van boven. Je schrikt je rot als die kou zo aan komt stuiven van boven. De tweede regel, eerlijk is eerlijk, blijft het dichtst bij de beeldspraak, al moet de zin daarvoor wel kromgebogen worden (“Dichterlijke vrijheid is gewoonlijk dichterlijk onvermogen”: Drs. P) - al wordt er alweer neergeworpen- maar dat maken ze ruimschoots goed met de volgende regels:

"O, ik snakte naar de morgen!  Boekenwijsheid, diep verborgen,
Had mij troost moeten bezorgen – om Leonoor zo efemeer “‘

Boekenwijsheid’ staat qua betekenis wel heel erg ver van ‘over many a quaint and curious volume of forgotten lore’. Minder efemeer zou ik zeggen. 

(wordt vervolgd)

Koop koop koop