Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik krijg die schurk wel klein
Ik zit in de woestijn
Vermomd

De rotspartijen zijn
Als bij een douchegordijn
Gekromd

Zijn aanblik is vilein
Ik steek hem neer en schijn
Verstomd:

Het snode meesterbrein
Heeft kermend van de pijn
Gegromd

Ik zeg hem voor de gein
‘’Je hebt voorlopig fijn
Gebromd’’

Totdat hij, zonder sein
Zich werpt in een ravijn -
Verdomd!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vliegreis






Ik concentreer me op mijn ademhaling,
maar hoor het suizen van "the plane".
Je vangt hierboven veel meer straling,
maar aan dat feit heb ik nu maling;
da’s niet zo erg in ’t algemeen.

We vliegen over alles heen;
dat blijft nog zo tot na de daling.
Ik hoop nu enkel en alleen
dat wij niet vallen als een steen;
dan blijkt zo’n vliegreis toch een dwaling.

Straks sta ik met mijn beide benen
op verre buitenlandse grond.
De angst voor vliegen is verdwenen.
Ik zeg dat ik het spannend vond.

Geschreven op 30.000 voet boven de Atlantische Oceaan