Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De zon schijnt en het is november
weer keert de warmte en zij schraagt
het hart dat steels, maar steeds ontremder
om langverloren vreugde vraagt.

En in de duinen, uitgelaten,
liep ik met mijn ogen dicht;
huiswaarts scheen er uit de straten
zongekleurd namiddaglicht.

Laat de jaren nu maar komen,
er is allengs geen onderscheid
meer tussen onuitspreekbare dromen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Onnodig zijn de prille wegen
om te ontkomen aan de tijd;
Altijd gelukkig, altijd zegen,
Altijd dit stille hart, altijd

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Binnenbaan

Men roemt de harde wetten van de sport
De wetten van de Spelen zijn gemener
Sven Kramer schaatste iedereen aan gort
En toen verloor hij kansloos van zijn trainer

Koop koop koop