Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ik zit op het namiddagstrand
wat moe en vadsig bij te komen.
Daar komt over het hete zand
een wezen uit zeer stoute dromen.

Een vlotte tred, een slank postuur,
een strakke broek, goudblonde haren,
een topje... ach mijn smeulend vuur
laait op en komt niet tot bedaren.

Vooral niet als met zwoele lach
zij rechtstreeks naar me toe komt lopen
en ik heel hitsig peins: oh mag
ik dan tóch op dat wonder hopen?

Ik voel me als ze voor me staat
heel opgewonden, warm en blij.
Ze zegt: ‘Wat fijn dat ik je zie…’
tegen een knul vlak achter mij.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Twitter als braakmiddel



Ja, ik beken het maar:
Trump volg ik dagelijks
(Verder slechts mensen
Met inhoud en stijl)

Door de lectuur van zijn
Vulgariteitenvloed
Houd ik doeltreffend
Mijn walging op peil

Koop koop koop