Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Men schrapt me, hoop ik, tijdig uit de boeken
alvorens ik van aardig welbespraakt
verander in een man die kreten slaakt
en in te lang gedragen onderbroeken

wanhopig naar de uitgang loopt te zoeken.
Zo iemand die door camera's bewaakt
de wereld in zijn hoofd steeds kleiner maakt
en ergens in een hoekje zit te vloeken.

Dus schrijf ik dit sonnet als testament
als wapen om die toekomst te bestrijden
tenminste als u mij ter wille bent;

beloof me lezer, als u van ons beiden
als enige de schrijver nog herkent
hem zachtjes van het leven te bevrijden.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Onverbiddelijk



Als puber lag ik vaak op apegapen
Door zinnelijke fantasie vermoeid
Die urenlang mijn nachtrust wist te kapen
Nu schenkt ze mij nog soms een woelig slapen
Waaruit een veelbelovend droombeeld groeit:

Sereen gezang, van verre toegevloeid!
Een nimf, begeerlijk blond en welgeschapen
Die aan het wiegend water lijkt ontbloeid
Komt door een roze halo aangeroeid
Met een verwoestend sexappeal als wapen!

Ze zwaait naar mij en fleemt op zwoele toon
Mijnheer, waar is de kamer van uw zoon


(Uit de net verschenen bundel Ik neem voortaan een datingcoach)

Koop koop koop