Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Als ik haar zie, voel ik een diep verlangen
ik neem haar op mijn schoot en streel haar flank
en platte buik, haar lange hals zo slank,
ik word door inspiratiestorm bevangen

Maar ach, in plaats van zinderende zangen
komt uit haar binnenste een kille klank
ze reageert met een getergd gejank
de schaamte stijgt me dan ook naar de wangen

Dan leg ik haar mistroostig in haar kist
ik heb gefaald! Ik wek haar niet tot leven
mijn onmacht valt me onvoorstelbaar zwaar

Het stemt me droef, hoewel ik al wel wist
dat wat ik met haar wil, ze niet kan geven
ze is en blijft tenslotte een gitaar

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Domsonnet (Utrechts sonnet 8)



Het lijkt wel op een stad met oude straten
En vaag bekende stegen, slecht verlicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

Waar tegels met vergeten regels praten
Zie je in alles alzheimer en jicht.
In alle hoeken zie je nieuwe gaten
En hoor je klanken uit een gek gesticht.

In alle hoeken zie je nieuwe gaten
Plus het genot van soortelijk gewicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

De stank en dat verdomde carillon!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon.


(laatste twee regels uit Komrij's 'Gedicht zonder Dom')

Koop koop koop