Ja, kijk, zo’n poort daar ken je dan niet door
En daarom staan de mensen op een kluit
Wie buiten staat die kan er dan niet uit
Want wie erachter staat die staat ervoor

Dus eigenlijk moet je je lijn verplaatsen
Zodat je altijd om die poort gaat lopen
Als je niet lopen kan moet je gaan kaatsen
Daarna ligt heel het speelveld voor je open

Ik zou hier dus het speelveld breder maken
Want dan verlies je niet als je gaat winnen
Ik praat wel met je Baas over die taken
Als je opzij gaat ken ik dus naar binnen

Ik hoef geen harp, ik wil alleen een bal
En vleugels had ik bij mijn leven al

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Terug naar Texel



Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.

Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.

Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.

Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.