Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Met opgevoerde Zündapp reed hij snel
Naar Friese terpen of gerooide aarde
Misschien vond hij vandaag een keertje wel
Die mantelspeld of munt van grote waarde

Hij zocht met zijn detector op het land
Een piepje, goud? Hij kreeg het warm en koud
En schepte in het zand, een ring van goud!
Maar aan die ring hing wel een dode hand

Na grote schrik heeft hij de hand die gaf
Geschud en weer teruggelegd in ‘t graf

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De vrede van het stille land



De weide reikt tot aan de waterkant –
een weelderig tapijt van gras en kruid.
Het regent lichtjes en het zacht geluid
verdiept de vrede van het stille land.

Dan drijft de wind de wolken voor zich uit,
het licht doet met zijn kracht zijn woord gestand
en strooit met zonneschijn uit gulle hand –
het groen fleurt op, een witte kwikstaart fluit.

En ik sta aan het hek en mag ervaren
dat de natuur soms los lijkt van de tijd:
zij wil zich in het heden openbaren

in vormen die zij voor mijn oog bereidt.
Het zonlicht speelt op zachtgestemde snaren
en raakt mijn ziel met tegenwoordigheid.

Koop koop koop