Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Nu zou hij haar bezoeken, bij de winde,
Al was hij daartoe jarenlang te laf.
Maar kom, het ging hier om een teerbeminde,
Die daar maar lag te rotten in een graf.

Hij stond er wat verloren. Sloeg linksaf
Een kavel in en liep gelijk een blinde.
Nadat hij uren zocht—het was zo maf!
Bleek naam noch steen noch bloedverwant te vinden.

Hij rende, koortsig spiedend, langs de heggen,
Het hoofd naar wanhoop hergemodelleerd;
Hij móest haar zien. Hij moest haar zoveel zeggen!

Uiteindelijk—zijn vader geprobeerd.
Die wist het telefonisch uit te leggen:
”Ja jongen, oma is ook gecremeerd.”

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Passiekitsch



In deze dagen van de passietijd
klinkt veel muziek – en niet alleen in kerken.
Waarschijnlijk helpt het mensen met verwerken
van het verhaal van lijden en van spijt.

Is Bach de muzikale zwaargewicht
met ingetogen koren en akkoorden,
de nieuwste Passion, die wij gister hoorden,
is kassakoning van het neonlicht.


(Gisteravond, tijdens de slotakkoorden van The Passion in Enschede, spreidde Jezus, gehuld in engelengewaad en verlicht door schijnwerpers, vanaf een hoger liggend punt zijn handen zegenend uit over het toegestroomde publiek, terwijl de acteurs op het podium armenzwaaiend op de maat van de muziek de stemming erin probeerden te houden… hoe kitsch wil je het hebben?)

Koop koop koop