Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Nu zou hij haar bezoeken, bij de winde,
Al was hij daartoe jarenlang te laf.
Maar kom, het ging hier om een teerbeminde,
Die daar maar lag te rotten in een graf.

Hij stond er wat verloren. Sloeg linksaf
Een kavel in en liep gelijk een blinde.
Nadat hij uren zocht—het was zo maf!
Bleek naam noch steen noch bloedverwant te vinden.

Hij rende, koortsig spiedend, langs de heggen,
Het hoofd naar wanhoop hergemodelleerd;
Hij móest haar zien. Hij moest haar zoveel zeggen!

Uiteindelijk—zijn vader geprobeerd.
Die wist het telefonisch uit te leggen:
”Ja jongen, oma is ook gecremeerd.”

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Harry Potter en de relieken des doods

 

Accio Goedele!
Harry is radeloos!
Hij zoekt zijn heil
bij een seksuoloog.

Na die vermoeiende
gruzielementenjacht
krijgt hij zijn toverstaf
niet meer omhoog.

(Foto door roddelpers: Harry de Vrouwengek. Hier wil hij met Hermelijntje van bil. Hij slijt zijn dagen als decolletégluurder. Best nog wel lastig zo zonder die bril)

 

Koop koop koop