Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Al hebt u uren in die prut gelegen:
Het zorgstelsel van dit unieke land
Bepaalt mijn recht op rust--en ochtendkrant.
Dus Hoogland: néén! De zusters zijn ertegen

Om wat u uitscheidt steeds te moeten wegen.
Eén thee kreeg u. Niet meer. Uw water kan 't
Niet langer aan door blaasvliezen omrand
Twee uren in het lichaam te bewegen.

Wat had u van dat ziekenfonds verwacht--
Een zuster altijd onder 't bed verborgen
Totdat u zelf weer voor de pisbak staat?

Dat hebt u optimistisch overdacht--
Niet huilen. Kijk! Een cliniclown, en morgen
Wacht reeds de thuiszorg in de Dapperstraat.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Twee linkerhanden

Ik ga er ’s avonds stiekem even kijken
De bedjes staan zo knusjes naast mekaar
Het kamertje is al sinds maanden klaar
Of ik dat ook ben, zal nog moeten blijken

Als ik hun buikhuis daarna in mag strijken
Voel ik zijn voetjes en de bibs van haar
Zij is een zeepaard, hij een tuimelaar
Zal één van hen een beetje op me lijken?

De angst die mij soms uit mijn dromen houdt
Is dat ik zometeen voor spek en bonen
Hooguit beschuiten smeer voor het bezoek

Die luiers, dat gaat vast en zeker fout
Gelukkig kan mijn vrouw al goed verschonen
Want ik doe het van spanning in mijn broek

 

Nummer 2 in de autobiografische sonnettenwedstrijd.

Koop koop koop