Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Twee grauw geconserveerde mensenwrakken.
Als zij de beide kopjes thee inschenkt,
met laffe lauwe melk wat aangelengd,
laat zij, ontdaan van hoop, haar kinnen zakken.

Hij denkt ondanks haar smakeloze smakken
aan vroeger met een beetje nu vermengd
en glimlacht in de verte als hij denkt
aan hoe de dood hem spoedig in zal pakken.

Dan wordt hij wreed weer terug in nu gezet.
Het vals gesnerp dat hij zo zeer verfoeit,
maakt bruusk een einde aan zijn binnenpret.

“Ik zeg zo vaak: ‘Gebruik toch een servet!’
Kijk nou toch hoe je weer eens hebt geknoeid!
Dat overhemd dat heb je nog maar net!"

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Lieverling



is het een woord dat reeds bestaat?
ik zoek het op
ik typ het in
hoe snel dat gaat
in minder dan een kwart seconde
wordt het vijfhonderd keer gevonden
en ik die dacht...
 
sssst
niets gelezen, niets gehoord
laat ik opnieuw beginnen
 
lieverling
hoorde je ooit een mooier woord?


(gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)


Koop koop koop