Het is vandaag weer overvol: migraine, astma, buikpijn, griep, paniekaanval, cholesterol, een indigestie, een poliep. Er wordt geleden en getreurd, men voelt zich depressief en moe en zit te wachten op zijn beurt, een enkeling tot bloedens toe. Mijn rol? Ik zorg voor wat vermaak, zo’n ziekenboeg moet opgepept, mijn spelletje valt in de smaak: ‘Ik heb ik heb wat jij niet hebt.’ Dan moet je raden van elkaar met welke kwaal de ander tobt. Ik heb met krukken en brancard al vele wachtenden gefopt. Mitella om mijn elleboog, een angstaanjagend hoestprobleem, een gipskraag, een bepleisterd oog, terwijl ik kom voor mijn eczeem. Het wordt steeds schalkser toegepast, het is gegroeid tot fenomeen, of men nu maalt of moeilijk plast, men veinst zich doof of slecht ter been. Er wordt geanimeerd gegrapt, we lachen ons een deuk, een bult. Soms is een kneus zo opgeknapt dat hij vertrekt vóór het consult.