Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Clotho heeft haar draad gesponnen van je moeder's navelstreng
In de grote boze wereld, ook al ben je klaar, best eng
Jij doet dan je ogen open, ziet het eerste levenslicht
Achter je nog vaag de haven, die verdwijnt uit het gezicht

Lachésis  had reeds gemeten, wist hoe lang jouw draad zou zijn
Welke bochten, welke kronkels, welke blijdschap welke pijn
Langs het pad gelegen waren, door het lot voor jou bereid
Nu eens blijdschap, dan verdriet, geloof, hoop, liefde op zijn tijd

Atropos was het tenslotte, die jouw draad dan heel kordaat
En voor altijd door zou knippen, waarna jij niet meer bestaat

Wie door nagelaten oeuvre, als hij zelf is heengegaan
Anderen nog blijft beroeren, heeft het beregoed geDaan

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Meereiskaart



Ooit werd je nog pretentieloos als zuigeling gebaard
welwillend door je broertjes en je zusjes aangestaard
waarmee je automatisch als gezinslid was aanvaard
en had je voor het leven, dus zo lang je nog verjaart
een meereiskaart

Nu word je prenataal al tot een wonderkind verklaard
dat straks op elk gewenst gebied de beste evenaart
en ben je in je eentje toch maar mooi begerenswaard
met bovendien als levenslange bonus uiteraard
een meer-eiskaart

Koop koop koop