Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik houd van jou—'t is daarom dat ik zing
hoewel ik weet, bij min die vreugd verschaft:
liefde is als lotos, die de zwerveling
vergaat; weg spoelt de tijd hem, vlucht'ge haft.

Liefde is als lotos, die de zwerveling
verorbert, die met koorts en gekten straft
totdat niets rest dan de herinnering
van hoe je hem nadien hebt afgeblaft.

Totdat niets rest dan de herinnering
herleest men het verhaal van kaft tot kaft.
Liefde is als lotos, die de zwerveling
vergaat; weg spoelt de tijd hem, vlucht'ge haft

van wie ik houd. Ik houd van jou. Maar weet:
om half tien moet je weg—'k heb nog een date.


(r. 3 & 4 zijn regel 9 & 4 uit een sonnet van Dèr Mouw)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De lente bijt



Wanneer de aarde na haar slaap ontwaakt
met halmen in het gras en nieuwe knoppen
waar lome hommels gonzend honinghoppen,
dan geurt het weiland dat van leven blaakt.

Het nieuwe blad heeft daar een nis gemaakt
waarin ik me voor even kan verstoppen,
ver weg van media en krantenkoppen.
Nog nooit heeft stilte mij zo zoet gesmaakt.

Ik snuif de lucht op, maar het zit niet mee.
De pollenplaag, ik had het kunnen weten.
Al niezend zeg ik het tableau tabee.

En thuis vraag ik: Hoe kon ik het vergeten?
Dáár voor de spiegel staat insectenspray.
Ik krab me suf aan honderd muggenbeten.