Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het regent en daar komt een zombie,
Weer keert dat monster en belaagt
Het hart tot bloedens toe, alsof die
Geen heimelijke pijnen draagt.

En uit diens kamer, vol met gaten,
Waar dagelijks leven werd verricht,
Gulpt reeds het rode bloed gelaten
Doorheen gekleurd namiddaglicht.

De zombies gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen zombie-erinneringen
En wat beleefd wordt als ie bijt.

Verloren zijn de laatste wegen
Om te ontkomen aan de strijd;
Altijd die zombies, altijd regen,
Altijd dit dode hart, altijd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Voor de klas

Etterende pestkoppen, krijtstof op je trui
Ziektekiemen in de lucht, valse jongenlui

Zware ouderavonden, altijd eigen brood
Slepen met je boekentas, weer een leerling dood

Hoge stapels nakijkwerk, schreeuwen in de klas
Zweet en deo ademen, altijd krap bij kas

Dyslexie of hoogbegaafd, krijtjes weggepakt
Geen respect voor ouderdom, leerstof afgevlakt

Regels worden opgelegd, halve klas haalt vier
Vechtpartij in fietsenhok, veel te veel papier

Eindeloos vergaderen, klaslokaal vol troep
Werken in het onderwijs, wat een mooi beroep

 

Uit Opgesomd staat netjes, minibundel met opsommingen. Verschijnt volgende week in een No smocking machine.

 

Koop koop koop