• De Nederlandse poëzie
    stelt niet veel voor. Al jarenlang
    zijn onze dichters o zo bang...
    met metrum en typografie
    en stijlfiguren aan de gang
    te gaan. Of klink ik nu te wrang?
    Maar ik ken nu een goede schrijver:
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.

    Het tij lijkt nu wel wat te keren,
    voorbij zijn reeds de donk’re dagen,
    want Pfeijffer schrijft zich vele slagen
    de rondte in om te proberen
    met lusten, listen en met lagen
    de dichters op de kast te jagen.
    Hij schrijft zo naarstig en zo nijver:
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.

    En nu is daar zijn dikste boek.
    Hij gooide dichters in een pan,
    want koken dat die Pfeijffer kan!
    Diverse dichters zijn er zoek,
    als Elsschot, Reve, Eggink, Jan-
    sen… deed hij zo maar in de ban! 
    Wij roepen dus met alle ijver:
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.

    De Prins der dichters wil hij worden;
    De Wijs en Schippers, aan de kant!
    De beste dichter van het land,
    de prior aller dichtersorden,
    is Pfeijffer, en met straffe hand
    heeft hij die dichters afgebrand.
    En zelf is hij een echte blijver,
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer!

  • 14:05
     

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Gas



Geen zuchtje wind, de zee is spiegelglad
in ‘t Oosten krijgt de kim een gouden gloed
het doodtij hunkert al weer naar de vloed
de maan heeft het op één haar na gehad.

Wat grutto’s zitten spetterend in ‘t bad
zeehondenmoeders passen op hun jongen
een bruinvis maakt wat dolle dwaze sprongen
de kiekendief is ook al vroeg op pad.

Wat kluten foerageren op een plaat
een zeemeeuw doet zich aan een krab tegoed
een schollevaar die zich met paling voedt
en op het eiland klinkt wat schaapgeblaat.

Zonsopkomst op het Wad, in zacht pastel
maar ja, zo’n boorplatform ontsiert toch wel.