Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het blijft een ongemakkelijk idee
En als gedachte haast niet te verteren
Dat iemand zich vrijwillig laat bekeren
Tot het supporterschap van Willem II

Toch zitten ze in groepen langs de lijn
In ’t kader van de zondagse folklore
Te kijken naar een club die niet kan scoren

Het schijnt dat je kunt houden van de pijn
Als iemand die zich onverdoofd laat boren
En dan tegen de tandarts roept: Ha fijn

Maar als er weer een wedstrijd is verloren
Dan volgt de doem van dagenlang chagrijn,
Je zult maar in zo’n stad geboren zijn

Geboren zijn, het blijft een ongemak

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Paterke



U was altijd zo lief en zacht voor mij
zo strelend, kussend, liggend op uw pij
uw handen waren zacht, uw lippen rood
en U begreep mijn zonden en mijn nood

al vroeg U wel een kleine wedergunst
met hand en mond alleen, geen grote kunst
maar later deed U mij soms hevig pijn,
dan moest ik maar een flinke jongen zijn

ik vreesde dat ik zo een zondaar was
maar, sprak U, die gedachte gaf geen pas
vertrouw op Gods genade was Uw wet
U gaf Uw woord, voor mij was Uw gebed

als Gods genade het vergeven heeft
vergiffenis de grootste zondaar geeft
dan mij toch zeker wel voor deze dag
waarop ik zondig ben, maar stralend lach

want, hoorde ik, u heeft geschreeuwd van schuld
gebruld waarom heeft God dit toch geduld
en hoe u stikkend, panisch voor de dood
in hoogste nood het aards bestaan ontvlood

Koop koop koop