Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De zaken van het hart—immens cliché,
met rozen, mirre, parels overladen—
omschrijven kan des dichters aanzien schaden;
alleen zij, ooit gedrukt met goud-op-snee,

en zij die nu verschijnen op TV,
die komen daarmee weg. Ons is 't ontraden,
dus schrijven wij, gezapig en tevree,

bekend met ons veeleisende publiek,
van actualiteit en politiek:
men ziet het kaf en koren graag apart.

We kennen onze kunde en techniek,
en dienen and're schrijvers van repliek
wanneer de liefde weer de mens verwart.

De mens verwart de zaken van het hart.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Aan Piet


>

  Ik zag u ook aan 't raam in die coupe,
  Die rare blik waarmee u naar me keek.
  Ik dacht meteen: wat moet hij?en o jee!
  En raakte er behoorlijk van van streek.
 
  Gelukkig, dacht ik, zit hij in een trein
  Die met een vaart de and're kant uit gaat.
  Stel voor dat ik een wandelaar zou zijn
  En hem hier ergens tegenkwam op straat.
 
  U noemt mijn ogen wonderdiep en klaar
  En zegt dat ik zoals een engel ben,
  Maar raakt daarmee bij mij bepaald geen snaar
  Omdat ik mannen als u heus wel ken.
 
  De vragen die u stelt vertrouw ik niet
  Want had ik wel het rijtuig opgerukt
  Dan was geen spoorwegramp gebeurd, hè Piet,
  Maar had u wel zich op mij vastgedrukt.
 
  Vervolg uw pad gerust met fletse lach
  Maar zeur daarover niet in zo'n gedicht!
  Een somberman als u die praat van 'Ach'
  Daar zou ik, Rika, nooit voor zijn gezwicht.

Koop koop koop