Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



De vorst bedacht een wit tapijt van gras
en schilderde met rijp de hoge dennen.
Van verre klinkt over de heidevennen
een roep die helder kaatst over het glas.

Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het eskimo-experiment

De noordenwind stak op en piepte hees
een tijding die eenvoudig was te duiden:
dat hij de barre poolnacht in kwam luiden.
De sledehonden jankten zacht van vrees,

een schooltje orka's rilde onderzees
en ijlings trok de ijsbeer naar het zuiden.
Wij kropen onder stapels dierenhuiden
en kauwden op gepekeld robbenvlees.

Ik lag nog wat te kleumen en te staren,
te bidden dat ik spoedig werd gered.
Zij likte aan de pegels in mijn haren
en wreef mijn lichaam in met walvisvet.

Toen had ik schoon genoeg van dat besparen
en heb de thermostaat voluit gezet.

Koop koop koop