Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ja, ik moet hier de aandacht gaan richten
Op een toonbeeld van menselijk falen
Ik verzoek u mij niet te betichten:
Ik voldoe niet aan uw idealen
En ik wil er niet uren om malen
Maar het ergert me werkelijk zeer
Dat ik niet met mijn pas kan betalen:
Want mijn pincode weet ik niet meer

Uit mijn hoofd ken ik vele gedichten;
Zelfs een epos kan ik u verhalen
Ik onthoud tevens veelal gezichten
(Doch wat namen betreft kan ik dwalen)
Maar ik bid nu om hints en signalen
Voor de code: het drukt me terneer
Dat ik sterk in uw achting moet dalen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Zouden dieven mij kidnappen, lichten
En mijn pincode willen bepalen
En mij tot het verklappen verplichten
Nu, dan zou ik niet lang willen dralen
Maar, zelfs als ze mijn pinpas nu stalen
En mij dreigden met mes of geweer
Dan zou al hun hoop spoedig verschralen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Beste lezer, de mens heeft zijn kwalen
Dus onthoud deze woorden en leer:
Van wat ik op u af heb doen stralen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Die applebottom (Een story)



Jantje zag die applebottom
Van die spange spandexho
En hij wou die tanga ballen
Ook al was ze van zijn bro

Fokkit, zei hij, want mi brada
Zit toch in die jilla, aight
Hij kan mij nu toch niet met zijn
Pipa poppen, fok die shait

Maar ik ben geen backstabtype
Hij dronk aan z'n ginger beer
Effe tjappe, jonko smoken
Dan ik klop me eigen spier

Weg ging Jantje, naar die shoppa
Maar die smatje was niet doof
Die zei, fokkit, ik wil bana,
Klaasje zit voor tasjesroof

Hij heeft mij gezegd dat ik
Kon doen en laten wat ik wou
En nu wil ik kokkie geven
Boi, ik zuig je ballen blauw

Daarop ging ze aan 't schudden
Hoofd naar onder, bil omhoog
Later batsen, badaptaki
Jantje hield het niet lang droog