Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ja, ik moet hier de aandacht gaan richten
Op een toonbeeld van menselijk falen
Ik verzoek u mij niet te betichten:
Ik voldoe niet aan uw idealen
En ik wil er niet uren om malen
Maar het ergert me werkelijk zeer
Dat ik niet met mijn pas kan betalen:
Want mijn pincode weet ik niet meer

Uit mijn hoofd ken ik vele gedichten;
Zelfs een epos kan ik u verhalen
Ik onthoud tevens veelal gezichten
(Doch wat namen betreft kan ik dwalen)
Maar ik bid nu om hints en signalen
Voor de code: het drukt me terneer
Dat ik sterk in uw achting moet dalen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Zouden dieven mij kidnappen, lichten
En mijn pincode willen bepalen
En mij tot het verklappen verplichten
Nu, dan zou ik niet lang willen dralen
Maar, zelfs als ze mijn pinpas nu stalen
En mij dreigden met mes of geweer
Dan zou al hun hoop spoedig verschralen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Beste lezer, de mens heeft zijn kwalen
Dus onthoud deze woorden en leer:
Van wat ik op u af heb doen stralen
Want mijn pincode weet ik niet meer

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Eurotisch



Wat is het leven toch ontzettend duur!
De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
ik kan maar twee keer wekelijks uit eten.
Die euro maakt het leven grauw en zuur.

Met reizen is het voortaan passen, meten:
één voorjaarsweekje naar de Côte d’Azur,
misschien een reis naar de Chinese Muur,
maar méér vakantie kan ik wel vergeten.

Dus Greenpeace, Amnesty en Unicef
en soortgelijke schooiers; ik onthef
me van mijn naastenliefdeplichtsgevoel.

Nog één zaak blijf ik steunen met plezier:
uw bedelbrieven gaan bij ’t oud papier
dat opgehaald wordt voor een heel goed doel.

Koop koop koop