Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Al zesentachtig jaar een non-valeur
het beste is er zonder meer vanaf
onopgemerkt beweeg ik naar het graf
mijn oeuvre heeft geen enkele grandeur

Ik droomde van een dichterlijk bestaan
bewierookt en bewonderd en voldaan
mijn heengaan als bericht in het journaal

Inmiddels ligt dat amper voor de hand
wellicht wanneer ik omkom bij een brand
een aanslag van een moslimradicaal

gedood in het verkeer of door een dwaas
toevallige, noodlottige passant
anonymus is wie ik ben helaas

Ik ben helaas al zesentachtig jaar

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Weeromslag





 

Het dooit, de ergste koude is geleden,
de weerman schuift de vorstgrens wat opzij.
Mijn voeten komen langzaamaan weer bij
en willen nu de grasmat weer betreden.

Er worden nu geen schaatsen meer gereden.
Met zachte warme regen keert het tij;
weg is de trek in ijs- of sneeuwbalvrij
of in een tocht langs meren of elf steden.

De sneeuw verdwijnt, ik ploeter door de plassen,
mijn hond schudt dikke druppels uit haar vacht
en kijkt me aan terwijl haar snorren druipen.

Ik dacht haar op een uitje te verrassen
doch twijfel nu; ik weet niet wat ik dacht…
Het wordt weer tijd terug in bed te kruipen.

Koop koop koop