Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Naar Brecht


Bij leven religieus tot op het bot
werd deze vrouw door plichtsbesef versleten:
haar centen voor de armen opgepot
en ook gaf zij wie honger leden eten.

Ja, deze moeder was waarachtig groot:
acht kinderen had zij op aard gezet.

Zij wist zich door de HEERE steeds verblijd.
Haar einde kende enkel bitterheid.

Want wat zo sterk stond, lag toen ziek in bed;
Geen mens ontsnapt tenslotte aan de dood.

En grienend, kermend, trachtte zij verbeten
een "Onze Vader", maar bij 't levensslot
was zij de woorden van 't gebed vergeten
en dat ontnam mij mijn geloof in God.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Eentje maar



Kijk niet maar mij, zie niet hoe ik verkommer
Ik stink en heb een haveloos gebit
Een luizenbos, een stoppelbaard en spit
En daardoor loop ik elke dag weer krommer

Geen auto, slechts een aangevreten brommer
Hoe schamel zijn mijn leven en bezit
Mijn woordenschat: wat ziektes en veel shit
Geen prater dus, meer mensenschuwe grommer

Mijn wens: een kus van haar die ik aanbid
De boekenjuf in 't rijke Bos en Lommer

(Zie http://tiny.cc/t5hc3w)
 
 

Koop koop koop