Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Naar Brecht


Bij leven religieus tot op het bot
werd deze vrouw door plichtsbesef versleten:
haar centen voor de armen opgepot
en ook gaf zij wie honger leden eten.

Ja, deze moeder was waarachtig groot:
acht kinderen had zij op aard gezet.

Zij wist zich door de HEERE steeds verblijd.
Haar einde kende enkel bitterheid.

Want wat zo sterk stond, lag toen ziek in bed;
Geen mens ontsnapt tenslotte aan de dood.

En grienend, kermend, trachtte zij verbeten
een "Onze Vader", maar bij 't levensslot
was zij de woorden van 't gebed vergeten
en dat ontnam mij mijn geloof in God.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vierdaagsedagboek: Dag 4

Het volk kiest mij als antitriomfator
Een oorlogsveteraan leent mij zijn kruk
Een besje ondersteunt me zelfs een stuk
Ik haal de eindstreep achter haar rollator 

'Ach, jongens,' zeg ik 's avonds bij de tent
'Zo'n ommetje is peanuts voor een vent!'