Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



De borders bloeien geurig. Ik ga stuk,
laat haren los en schilfer brokken cellen;
mijn kraaienpoten zijn niet meer te tellen,
verwilderend als slaapkamergeluk.

Natuurlijk kan de tuinman dat herstellen,
maar als ik zevenblad de grond uit ruk
Voel ik de lichte steken als ik buk
de voortgang van verval ook al voorspellen.

Twee planten zijn te kruisen met elkaar,
zo expliceerde men de wet van Mendel,
aldus ontstaat een sterker exemplaar...

De dood huist in mijn handen. Wat een zwendel—
alsof er somtijds, lukraak hier en daar
gewied wordt: straatgras samen met lavendel.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Crisissonnet

Ik loop met mijn lieftallige vriendin
Gezellig door de drukke Kalverstraat
Totdat ze iets te vrolijk naar mijn zin
De eerste kledingwinkel binnengaat
 
Ze komt terug met een ‘geweldig jasje’
Een ‘enig truitje’ en een ‘hippe broek’
Voor ieder koopje draag ik nu een tasje
‘Ah Theo kijk, precies waar ik naar zoek!’
 
‘Maar wacht...’ Te laat, ze is alweer verdwenen
Zo gaat dat nog een uur of zeven door
Ik word een tassenmagazijn met benen
Mijn spieren trillen elke pas in koor
 
Dus wat onze regering ook besluit
Mijn koopkracht gaat per winkel achteruit

Koop koop koop