Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De borders bloeien geurig. Ik ga stuk,
laat haren los en schilfer brokken cellen;
mijn kraaienpoten zijn niet meer te tellen,
verwilderend als slaapkamergeluk.

Natuurlijk kan de tuinman dat herstellen,
maar als ik zevenblad de grond uit ruk
Voel ik de lichte steken als ik buk
de voortgang van verval ook al voorspellen.

Twee planten zijn te kruisen met elkaar,
zo expliceerde men de wet van Mendel,
aldus ontstaat een sterker exemplaar...

De dood huist in mijn handen. Wat een zwendel—
alsof er somtijds, lukraak hier en daar
gewied wordt: straatgras samen met lavendel.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

A

Dit lijkt een loflied op de letter A:
Ik maak hier immers voor de A reclame
En denk daarbij aan al het aangename
Wat met een A begint en roep: “Hoera!”

Een zanger zingt een mooie aria
En Anna, Ada, Ans zijn fraaie namen,
Andrea is een welgeschapen dame:
De aarde, kortom, lijkt Arcadia.

Helaas het blijft niet altijd faldera,
Dat kunnen Ad en Arnold ook beamen.
De tijd zit ons altijd maar achterna,
Al sinds de dag dat wij op aarde kwamen.

Ik adem en ik maak, dus ik besta,
Maar straks dan is het over, uit en amen.

Uit de nieuwe bundel Het leven van A tot Z die morgen gepresenteerd wordt

Koop koop koop