Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Gelukkig is er giro 555
waaraan het christenvolk zijn geld zal schenken,
hoewel men zich in treurnis moet bedenken:
aan elk zijn plek. Dat staat toch buiten kijf?

Ze hebben in Europa geen verblijf,
die nu in stromen komen en verdrinken;
bediende men die lieden op hun wenken,
werd het hier ook een troosteloos bedrijf.

Toch stort ik maar van lieverlede weer
en vraag het kind dat jengelt aan mijn stola:
"Wat is er, allerliefste Fabiola?"

Het wicht slaat beide ogen zedig neer
en piept: "Er is geen limonade meer."
"Wel, lieveling," zeg ik, "dan neem je cola."

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Weeromslag





 

Het dooit, de ergste koude is geleden,
de weerman schuift de vorstgrens wat opzij.
Mijn voeten komen langzaamaan weer bij
en willen nu de grasmat weer betreden.

Er worden nu geen schaatsen meer gereden.
Met zachte warme regen keert het tij;
weg is de trek in ijs- of sneeuwbalvrij
of in een tocht langs meren of elf steden.

De sneeuw verdwijnt, ik ploeter door de plassen,
mijn hond schudt dikke druppels uit haar vacht
en kijkt me aan terwijl haar snorren druipen.

Ik dacht haar op een uitje te verrassen
doch twijfel nu; ik weet niet wat ik dacht…
Het wordt weer tijd terug in bed te kruipen.