Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Wanneer de aarde na haar slaap ontwaakt
met halmen in het gras en nieuwe knoppen
waar lome hommels gonzend honinghoppen,
dan geurt het weiland dat van leven blaakt.

Het nieuwe blad heeft daar een nis gemaakt
waarin ik me voor even kan verstoppen,
ver weg van media en krantenkoppen.
Nog nooit heeft stilte mij zo zoet gesmaakt.

Ik snuif de lucht op, maar het zit niet mee.
De pollenplaag, ik had het kunnen weten.
Al niezend zeg ik het tableau tabee.

En thuis vraag ik: Hoe kon ik het vergeten?
Dáár voor de spiegel staat insectenspray.
Ik krab me suf aan honderd muggenbeten.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Père Lachaise (e-rondeel)



Zowel de dood als ook de gladiolen
Om hier te mogen liggen is geen straf

Terug naar de ingang in gepaste draf
Alwaar ik mij alsnog een kaart verschaf
(Een goede plattegrond wordt aanbevolen)
Dan loop ik toegewijd mijn wishlist af
Een lijst met wel zo’n twintigtal idolen
Maar wegens mijn al snel versleten zolen
Scheid ik doordacht het koren van het kaf

Zowel de dood als ook de gladiolen

De rustplaats van Simone blijft verholen
Bij Oscar Wilde z’n tombe sta ik paf
Ontelbaar lipstickmonden als symbolen
En waar wat jonge lieden samenscholen
Ontwaar ik plots Jim Morrison z’n graf
Zijn borstbeeld werd uiteindelijk gestolen
Nadat het eerst vernield was - o hoe laf -
Rust verder zacht, Bècaud, Chopin, Piaf

Om hier te mogen liggen is geen straf
Zowel de dood als ook de gladiolen

Koop koop koop