Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Kinderen vallen licht, zij weten niets van breuken
van prikkeldraad, een haveloze mensenzee.
Van vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit niet te stuiten angst voor weer een oorlogswee.

Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen
in mallemolens van het leven of de dood.
Zijn zij, -die uit het oorlogszaad zijn voortgekomen-
dan onze vrees, de dreiging van papaverrood?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kaapren varen: Piet Heijn

Dekzwabber is hij op een haringbuis.
Het zeegat uit, op zeven zeeën varen,
(er waren nog geen leerplichtambtenaren
of gelijksoortig officieel gespuis).
 
Geleid door Poolster, God en Zuiderkruis
kiest hij het ruime sop, de woeste baren:
wat Spaanse matten voor het land vergaren
en rijk beladen met de boot naar huis.
 
Zijn leven lang blijft hij de Staten trouw,
maar zal dat nog verschrikkelijk bezuren
in strijd met een Oostender kapervloot.
 
Hij stuurt verkeerd en brengt zichzelf in ’t nauw.
De admiraal belandt tussen twee vuren,
hetgeen tenslotte uitmondt in zijn dood.
 

Koop koop koop